18-06-11

Alles liefde of een weg er naar.

IMG_1321.JPGalles is liefde

of een weg

er naar toe.

niet alleen de hemel, maar ook de aarde, komend uit licht en liefde, vorm krijgend en vorm zoekend

 

 

 

After AB

 

Gekozen voor het moeilijkste. Een huis met niet alleen een vrouw, de man in startblokken, maar nog niet weg op enkele maanden na; terwijl die van Abie haar man bij gelegenheid nog wat geld toestak de zeldzame keren dat hij voor de kinderen en het geld kwam; of wie weet voor wat er in mensenzielen nog roert. Aan de ene kant zij die na 16 jaar ging scheiden, iets waar ik nooit op die manier had op aangedrongen en zij die trok en trok en trok alsof haar overleven er van af hing en aan de andere kant het uitzicht op geen inmenging meer van het vorige leven van een vrouw én bovendien ook een literaire muze, maar op een andere manier. ' Lijkt wel of eenieder aan een verleden vastligt, nogal logisch, maar meer dan goed voor hem of haar. Je hebt mensen die witzwart oordelen over het gedrag van anderen en alleszzins qua zeden zich op hun kuisheid of monogamie beroemen...het zij zo, eenieder zijn aard, maar bij anderen moeten de geschiedenissen wel anders lopen om bepaalde onvolkomenheden laten uit te werken via mensen met innerlijk niet dezelfde aard als zichzelf of juist andersom.

 

Als je aan een ander man toebent omwille van echt te veel weet dan dat je ook voor hem kiezen moet, of je blijft je onderwerpen aan de gewoonten van vroeger, de zorgen inbegrepen; sommigen zeggen dat levenslange trouw aan één partner, dat dat niet anders kan; maar trouw, niet zo zeer in de sexuele betekenis, werd vaak al door de generaties heen geschonden en zoekt zich een weg naar rechtzetting, ...en als deze op de weg komt en wordt afgewezen, valt vaak het doek over een leven of meer dan één.

 

Zich onderwerpen aan de gewoonten, volgend op de beloften van vroeger, kan vaak veel zorgelozer zijn; als het verlangen naar echte inzichten niet alleen een voortdurend willen vluchten via een andere of een ander is. Er 'vervuld' van raken en door omstandigheden van diegene die niet kiest toe geboden worden van ook het deel 'bio' los te laten. De man-vrouw relatie gaat voor een stuk over het alleen 'mijn vrucht' dragen...en dat heeft welbepaalde redenen. Een vrouw, mag ook niet onder dwang afstand doen van gezond leven dat een opdracht voor anderen en zichzelf had kunnen zijn, die hen en zichzelf veel had kunnen bijbrengen...maar het leven gaat dan toch voort en wees gerust, het zal andere wegen zoeken, al zullen dat niet altijd de makkelijkste zijn. d

 

Iemand vertelde over je moeder Abie, open voor meerdere charmeerenden tot ze door een patriarch met een poetische kant werd ingepalmd omdat jij moest komen. Je deugzame moeder werd ze een beetje fri-o quand -même...vandaar dat jij de zuidelijke kant van de mens in het zuiden zocht en we mekaar gewoon paseerden.

 

De echte redenen voor dit epos, zijn intercontinentaal, zowel filosofisch als diepmenselijk en uiteindelijk economisch en politiek opdat weer uiteindelijk het diepmenselijke in de mens zou overwinnen.

 

Waarnaar en wie ik ook zocht midden al deze onafgewerkte en al of niet vergroeide geschiedenissen; zeker toen het karma van het eigenlijke leven zelf in het voordeel van een vrouw van mijn keuze in mijn huis begon te spelen...altijd op de achtergrond volgde ik de gevolgen van al wat voorafgaandelijk werd gezaaid op; tot in de jongste generaties...al waar de onze en de vorige generatie niet aan uit kon, kregen de jongeren op hun bord en vaak worstelden ze zich door moeilijke situaties, waarvan ze toch sterker werden. Het waren na Abie wel een paar fijne jaren Living Apart Together; maar op de duur toch buitengewenst omwille van verwikkelingen in het leven van anderen, die zij te dragen had en ze bezweek er onder, geloofde uiteindelijk ook niet meer in de taal van de natuur en de zie als genezer, eerder in die van de artificiële chemie die veel lamlegt in lichaam en ziel. En maar geen goeie raad willen aanvaarden. Na zoveel jaren passie en kunst en humor en diepgaande dialogen en opoffering en geduld; was het een jaar lang een hele dobber om weer gewoon zoals het de eerste paar jaren was, platonisch met mekaar om te gaan.

 

Het gemis aan lichaam doet eenzaam zijn...en dan duiken er weer nieuwe lijnen op die het belang van de vorige lijnen benadrukken bij wijlen. Je hoort ze ook in je omgeving, de verhalen van de mensen die zich laten verleiden tot de liefde in al haar vormen, vaak met exotisch of jongere of net oudere tinten...en hoe moeilijk ze passen op de potjes naarmate ze niet echt willen kiezen voor mekaar, maar vrijblijvend naast mekaar willen bestaan in een overdreven feministische of niet genoeg mannelijke reflex...men wil breed zijn voor mekaar; maar heeft de eigen angsten nog niet overwonnen of men is terecht of niet onzeker over het doorhakken van knopen tussen mensen. Vaak neemt men ook heel even iemand van vroeger als troost, of zet men iemand in de wacht-toestand voor als het met anderen fout moest lopen, maar zo'n dingen veraden zich in veel.

 

Al had ik de eer en het genoegen de talenten in velen te zien en ze aan te wakkeren, vaak zag ik ook dat het emotionele leven van mensen, indien te ingewikkeld en zwaar geworden; deze talenten in de weg stond...ik wens ze dan ook een simpelder vorm van relationeel omgaan met mensen, om meer te weten wat ze nu wel zouden willen en doen...en dat ze veelal met mensen met minder en minder negativiteit zouden worden geconfronteerd.

 

Mezelf iets toewensen, een vrouw die haar gevoelens op nul kan zetten en alleen voldoening aan het lichamelijke kan hebben, hoeft niet voor mij...er mag nog veel humor en er moge nog een aantal raakvlakken in het dialogeren bij zijn. Wordt het reizen of me anders ergens vestigen of het simpele huisgeluk... we zullen wel zien waarvoor we dag na dag kiezen...sommige dagen ben ik al tevreden met het kijken naar de hemel en het zien van de variaties in licht.

 

Slippers

 

Hij kocht slippers.

 

Wist nog niet voor wie.

 

Lang stonden ze in een doos.

 

Te wachten op lieve vrouw in huis.

 

Geen die wordt gauw boos.

 

Iemand in zijn leven passeerde.

 

Dat wist hij toen nog niet.

 

't Leek wel eeuwige vriendschap te worden.

 

Eén en al verhaal en kort bij de natuur.

 

En soms dat hele wijze.

 

Zie ze nog staan bij het werk in 't hout.

 

Of overschouwend de kruidentuin.

 

Ze schreef wel eens hele wijze zinnen.

 

Zag het heel erg zitten iets met minnen te beginnen.

 

Al zijn er die dingen, waar je mekaar minder in kan 'vinnen'.

 

Je kan 't zware in iemands leven niet omtoveren.

 

Zeker als de nieuwe zielevriendin teveel in iets wegvluchten wil.

 

Het weer niet aandurven wil, gewoon met twee.

 

Om ons met verhevener zaken bezig te houden.

 

Maar wat gebeurde, het uiteengaan van wegen,

 

was in dit geval al verheven genoeg;

 

al wat gebeurt wil immers leren...

 

ofwel sta je te kort bij 'niets heeft zin'...

 

ofwel te kort bij alles heeft zin en is nieuw begin

 

Ze was meer voor 'weg', dan voor kort bij mekaar.

 

Meer voor ongebonden, dan alleen maar daar.

 

Kon het geluk niet vooral in één mens vinden.

 

Zeker als die je bij 't minne zogoed kende.

 

Had altijd plannen voor verder weg, maar alleen.

 

De man van de slippers was dus weer veel alleen,

 

zoniet in een soort sensueel-sex vrij samen zijn geheeld.

 

Nee meisje, geen rivalen; gevolg van je eigen projekties.

 

Het slipper-idee dus, nee ze kon het niet verdragen...

 

en ze is dan ook niet meer komen opdagen.

18:32 Gepost door Korinti in beeld met woorden, gastauteurs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.