03-10-11

intens delen

IMG_1549.JPG

...op tijd even verpozen en het zwaar emotionele overstijgen en plaats ruimen voor gewoon een goed gevoel van binnen, som van al het goede wat is geweest en nog komen kan

 Zalige voldoening

.

Viool en Roos foto 's morgens.

De wandeling te midden de boswezens.

Wortel en kruinverlangen van en naar het groen van haar ogen.

Na de drieknikkermassage in hout, metaal,

glas in blauw, rood, geel, groen om haar lekker goed te doen.

Wie weet wat los te maken of op zijn plaats te zetten.

Wat niet zo de bedoeling was groeide uit het kijken van uit het raam.

Het donkerlichtbloemige kleedje was het en de mooie benenethiek.

Haar vrouwewarmte die de koele zomerruimte met een vleugje erotiek vulde.

Later aan de rand van het water.

Neergevleid, een paar okkernoten naast haar

de andere paar niet om te kraken.

Na het slaapje aan de waterkant,

ontwaken ter opwekking veler electrodeeltjes

op een aantal plaatsje op te sporen en te verwekken

dan de hele diepe sensiteit van het sexuele

dat een feest werd door haar

zachte manier van genieten

en toch heel diep gaan

25 werd ze terug die uren, meer dan een paar decennia jonger

dat meen ik, is moeilijk te verklaren,

is precies weer klaar zijn voor het smeden van een jonge kern

Nog later, de hangmat werd een acrobatenboot

in de lucht waarin zij na het zwevend vrijen heerlijk lag na te genieten.

Intens ademen, leven was ons deel,

ook gezellig aan de tafel met de ananas en nabeschouwingen...

maar vooral het stijgend gloeien van de cellen in de paar uur na haar vertrek...

bleef me bij, zalige voldoening.

De delen van dagen dat er op volgenden en dan vooral die waar op we mekaar weerzagen,

gevuld met natuurobservaties en gesprekken van uit warmte en delen.

Woorden die tot lichamelijkheid leiden, met hele energierijke schepping er om heen.

Erotische uitwisseling en hele fijnzinnige concentratie.

Het counteren van dingen die te vast zaten.

Queen and King in the wood

 

Koppel  liefhebbers

Namiddag in zomer. 

Warmte en bries.

Stoeien zwoel over ’t land.

De vrouw, in tooi, betoverend mooi.

Zorgvuldig gekozen textiel, nee, kunst…

Met artieste ögen gekozen.

De man om haar een fijne namiddag te bezorgen.

Wandelen in een bos of aan een vijver.

Allerhande wezens in en aan het water.

Hij, achter haar, handen in mekaar verstrengeld.

Zo stappen ze samen met vier benen boombeminnend.

Komen aan een oude zitbank.

Met nog metalen vering.

Waar vingers alle spiertjes bijna overal ontspannen.

Allerlei rijmpjes vergezellen het fijnzinnige gamma

Van spontane kunsten met woord en beeld en huid…

tot in het onderhuidse en zo meer.

 Groen werd het water

Alle wier weg zomaar.

Eendenkroos dat zijn kans ziet.

Waterlelies al liggen wachten op de volgende lente.

Duizenden gedichten zijn er over geschreven.

Over mensen en dingen.

Alle feiten die hen omringen.

Over verbanden en details

En groter lijnen.

Over de energie die ze bijeenbrengt en verwijdert,

Samenhangt

Tot alle verhalen zijn voltooid

En alles weer in een nieuw melkwegstelsel

Ergens weer ontstaat.

 

Missen  en  de  vrouwelijke   eros

Paar dagen er tussen, soms al veel.

Een hand, een tweede op zoek naar een derde, vierde.

En naar alle andere eleganties.

Speuren naar verborgen tekorten en kracht.

Tussen heuvels, randen, lelletjes, rondingen.

Langzaam opgebouwd feest dat sappen losmaakt.

Intense emotie en dan voelen dat versmelt.

Twee wezens.

Zijn concentratie bij de regie.

Haar innerlijke verlangen en ontvangen.
Van geest die het lichamelijke mee verheft.

Zelfs deze woorden brengen het mystieke al boven.

Vibrerend op volgende keer weer

Aantonen dat liefde in al zijn vormen

Niets mechanisch is…en hemelen raken kan

In het spontane beminnende verborgen.

 

V-heuvel

Geen haartjes, soms stoppelveldje.

Rond het beekje dat

Kabbelend op aanraking

Zingend rond woorden

Ontspringt, stroompje wordt

Glijbaantjes ontlokt

Van vingertoppen ballet

Rond het groeien van het topje

Van niet de ijsberg,

Maar het ondergrondse eros verlangen

Wellust ontdaan van  donkere ruimten

Langs het sensuele groeiend naar erotisch delen

Het maken van opwinding ook omwille van de kunst

Men doet het niet maar zo, mechanisch.

Maar wacht tot het aanzuigen je seinen geeft.

Of het aangezogen worden wieltjes krijgt.

Seinen die zingen dat ze niet langer wil wachten.

Liefje, met de gladde flamoesjes

In je vallei met de geheimpjes van je zalige kloofje;

De lekkere kleine binnendeurtjes

Vingerkietelend beroerd voor even maar

En dan weer langer, weekdiererig op weg

Naar je paleisje dat af en toe liefdevol omknijpt

Schalks ook wel, naar gelang het gevoelen

Minuut per minuut, seconde per seconde

Alle deeltjes van je ‘ze’ aldaar aanraken,

Speels beminnen

Even omhoog achter de lieve kleine klepjes

Iets hoger vanboven, doorzweefglijden

Naar het plaatsje van ontstaan van leven toe.

Lange, trage, draaiende, afgewisselde bewegingen

Monotoon traag zelfs of plots of geleidelijk versnellen

Over alle schijnbaar weke delen.

Zo vrouwelijk sterk.

De essentie echter,

Zonder lief te hebben

Voelt men dit alles niet.

De ziel, ze laat zich niet misleiden.

Al beeldt ze zich soms wel dingen in.

De geest, laat zich mede drijven op het pure.

De liefde, ook die met het lichaam

Houdt van aanzuivering.

Die goede energie tussen mensen in de eter brengt.

Soms ook anderen met het gevoel van leegte achter laat.

Daar ze niet meer bij hun lichte herinneringen kunnen.

 

Woorden, minnen  en zinnen

Liefdesspeeltje liefdesspel liefdesspelonkje

Wordt er niet moe van

Weet niet van waar woorden,inspiratie blijven stromen

Het geestelijke speelse op het lichaam enten

Handen die overal lijken te willen komen

En tongen in alle mate penselen

In drift en zachte golf.

Aanraken, glijden, ondersteunen, knijpje of beetje

In alle formaten tot wat juist op die moment nog mag

Wie zal vertellen van waar de stromen ontspringen ?

Die men van bij de bron ontspon

Om uiteindelijk te drijven weer naar waar ’t begon.

Geen koppel of twee zijn de zelfden

Soms dromen, drogen stromen op

Als onpeilbare roerselen der ziel te zwaar worden

Of de illusie vaak van andere te ontdekken hemelen

In de weg komt te staan

Van zij die er wel willen voor gaan.

Het hebben van zin om nieuw leven te scheppen

Niet de cellen met 23 chromosomen die buiten moeten

Nee niet zozeer, een beetje wel…

Maar het zich willen blijven laven aan de bron.

 Vaste  banen  om  ons heen

Hoe rustiger men wordt

Hoe meer ook alles om ons bloeit.

Meer kansen voor hetgeen geneest

Weinig zin heeft het, zich slecht te voelen

Niet in eigen of dingen van anderen

En daar in te blijven al helemaal niet.

Omgaan met je waardevolste deel

Tussen andere waardevolle delen van mensen.

Waar je niet nerveus van wordt, je kent ze immers

Voelt ze goed aan.

Hun codes zijn soms sleutels van jou rust,

Ook de codes van hun onrust

Net als planeten en sterren

Beschrijven we ook banen

En al voelen we pijn of geluk

Het zijn wetmatigheden samen

Wie vermag er iets echter

Tegen meteorieten die inslaan ?

Altijd weer interpreteren van het observeren

Hoe nieuw leven ontstaat.

erotisch ballet

°°°°voor ' t eerst, in het hare

...bed

beetje rustig in mekaars armen

bijna inslapen

dan als een snaar hier en daar

de erotische ziel wat uitdagen

zachtjes, vinger als ruitenwisser

zonder programma, haar lijnen

van energie volgend, heel langzaam

opbouwen tot weer alle sappen stromen

en 2 als eenheid ervaren wordt

drijven met altijd nieuwe inspiratie

op haar stille soms versnelde genieten

niet prijsgeven waarheen de nieuwe aanrakingen gaan

momentjes kort en lang even laten wachten

maar vooral diep doorvoelen

laten blijken dat je echt lief hebt

waardeert wat je met haar delen mag

likken is niet zo maar likken maar

rythme en muziek in tonen van druk en verschuiven

en mond niet het enige wat kan worden gezoend

de valleien onder het oor waar zuigen zoenen en likken

samen het effect van eeuwig zalig gevoel smaken

wijl handen zoeken naar de delen van de ziel

die al enkele minuten niet werden beroerd

per verassing afdwalen naar plekjes waar de aard van een greep, het zoeken naar de handen en alle andere branden de opgang naar diepgang doen aanzwellen

aanzwellen zoals al die vrouwelijke deeltjes in je hand

die zo gezond aanvoelen wijl het hele harpje met alle mogelijke dansjes van de vingers worden gemasseerd tot de intuitie met die vandaag ene lange haal door natte verticale lippen, aanwijst dat je jongen klaar is om wat voor het poortje te komen plagen en gewoon af en toe te beginnen met misschien wel naar binnen te komen schuifelen,

maar alles niet ineens en mechanisch op dezelfde manier , nee, erotisch ballet komt er aan...

erotisch ballet

ontblote eikel van gezwollen liefdesacten

lichtjes in de opening van nat fluweel vertoeven

millimeters traag beetje naar voren

draaien en terug als op verkenning

maar wentelingen in het voortuintje van gecontroleerde smacht

seconden minuten laten duren dan

en oeps doorgestoten met vulling die wezens in mekaar penetreren laat

niet zomaar de ene in de andere maar beiden gelijk

en toch gescheiden, ontvangst en gift

opperste moment van eikel richting oervrouw

gaan en weerkeren met en zonder woorden

al gelang de dag

gepeuld worden en hoofd ontbloot langs nauwe wand

olie op het innerlijke en erotische vuur

wijl er tijd en ruimte blijft om boven haar te blijven zweven

en toch nog handen om haar hoofd te strelen

haar voorhoofd liedevol aan te raken

licht door het punt tussen ogen te laten schieten

wijl ergens op de top van een tepel een electrische vonk ontsnapt

en in de lichamen overgaat

benen volledig opgetrokken en diep ontvangen

of een been naar links of rechts over één van de haren

of alle vier gestrekt en glijden met wisselende intervallen

tot geklit gevoel tussen twee vingers van diepe tevredenheid verhaalt

en alle rondingkjes van gebil gekneed en zachtjes gemasseerd

nog meer gesmeer loslaat tot nog meer smaak en zin

dan, zit je eerst echt in

en maak je ook tijd voor uitstapjes naar beneden

na veel genieten van altijd weer het verjongde gelaat

zabberen en vleienend vrijen met de tong op de mond van venus

je leert het niet, het wordt uit je gezogen

want zij slurpt je op en vertelt zonder woorden waar te wandelen

te likken en hoe en slokt gretig ook een vinger binnen

wijl vier anderen de billentjes een andere mimiek aanmeten

na dat spel van iedere keer weer een beetje anders

stevent je stijve lid dan weer naar ontvangenis

alle plooien vervult

in volle geest en helder lichaam op naar een uitbarsting

begeleid met muziek uit rugge-en longepijpen en aurastoomstroom

oh wat is dat schoooooooooooon

uitdeinen kan dan eeuwig duren en intens verkluisterd vervulling vieren

binnenin, nagenieten kan beginnen

ommekeer, zij vanboven, alle cellen vanbuiten weer masseren

zodat de boodschap vanbinnen weer eens te meer duidelijk wordt

beminnen is concentratie en zweven, is leven en beleven

de oneindige samentrekkingen en uitzettingen van het ons

Nimferotisch

Vijf vingers genoten heel langzaam van die beloftevolle prachtige beelden van toen ze zich ontkleed had getoond,  nu geen twee meter tussen, maar heel dichtbij begon hij met haar eigen noten te bespelen, muziek die haar sapjes deden vloeien leken zijn vingers nog meer uit te nodigen tot verkenning.

Nog was er voorlopig geen beweging te krijgen in zijn hand die een intens gesprek van zich goed voelen bij haar poesje voelde.   Even wat spelen en lijntjes trekken rond haar roze zachte spleetje, dat wel; beetje plagend haar Mieke tussen twee vingers beet nemen wijl de vingers haar harde oestertje eigenlijk zoenden en welkom heten in deze nieuwe prelude van hun spel midden de herfstkleuren buiten.

Het oestertje vertelde de vingers dat het wilde dansen en springen en de vingers vervulden haar wens wijl het zich heerlijk op en neer in het pas ontgonnen bronnetje liefdessap liet soppen.

Soms stevig beetgenomen, dan weer even gelost zodat een andere naar liefde verlangende vinger haar verticale mondje met een penseelaai als van een schilder, aaien kon.

Veel te vroeg voor welke soort andere penetratie in de bio van haar ziel, want haar slanke benen riepen om te worden gestreeld en de binnenkant van haar dijen heette me hartelijk welkom terwijl in haar driehoekje de spanning steeg.

Ergens in de warme kamer at het vuur zich een weg door de houtblokken van de zomer, houtblokken die nog getuigen waren geweest van hun vrijen in hangmatten met Indiaanse kleuren. Ze wreef zo heerlijk met haar tengere vingers door zijn haren en liefde sprak uit de plaatsje waar haar vingerafdrukken zo maar even teder langs waren geweest.

Heerlijke ogenblikken van diep erotisch bewustzijn delen, de nimf en de filosoof dachten het gelijktijdig zonder het met woorden te beklemtonen, overspoeld door allerlei auratinten en drijvend op frequenties waarvoor men eigenlijk op de wereld komt om ze te beleven. Dit was geen mechanische akte van dingen die moesten worden afgereageerd of van allerhande frustraties of gemis, dit was uitwisseling op een hoger niveau, een plek in tijd en ruimte zoals de concentratie voor dat men aan de uitvoering van een vioolstuk begint.

Het was een tijdje geleden, maar hij verlangde naar haar zee van leven en kuste haar langzaam in de richting van de levensbronnen. Zijn tongetje verwende haar oestertje dat passioneel om zijn tong leek te dansen.  Kussen en gekust worden in de verticale zone van de vier monden, het voelde bijna niet meer als te onderscheiden aan, wie verwende wie, wie was het, zijn mond die het oestertje in de zevende hemel zoog of het oestertje dat zijn mond opslokte ?  De oevertjes van haar billen blonken onder de oogst aan liefdesvocht en zijn duimen hadden ongelofelijk veel voldoening aan de draaibewegingen op die natte glimlachen van haar achterste rondingskens.

Net op dat moment verlangde hij vurig naar haar lachende groene ogen en aan grote kussen op haar beide buiken klauterde hij weer naar boven waar hij steunend op zijn mannenarmen beetje boven haar werd verwelkomd door zij, vrouw, badend in liefdesaura, verlangend naar totale verstrengeling.

Hij greep zijn jongeheer, inspelend op hun beider willen van meer, bewoog hem traag en dan weer sneller op en neer tussen haar vurig vlammende maar toch natte lippen groot en klein en Venus en al haar godinnekes van beneden likten zijn piemel nog meer en meer steeds heviger op zoek naar nog passie van een mysterieuze aard  Volkomen ontspannen bleef mijnheertje eikel in het halletje van haar kleine lipjes toeven, draaide wat, tijd zat, want genot volkomen op het moment zelf zonder zomaar snel snel om t even wat te doen.

Even wat oorlelletjes ambeteren en haar heerlijke nek in zijn palm laten rusten wijl herinneringen aan de aanrakingen van haar borsten hem voor de geest kwamen. Ze hielden zo van spanning en ontspanning, haar borstjes met hun gevoelige tepeltjes, die hem soms framboosjes, soms harde braambessen leken.

Hij stootte door en vertaalde letterlijk haar goed voelen door een respons van liefde naar haar innerlijke toe gericht, de respons, een beeld van haar lach van een paar dagen terug, vergezelde hem de hele tijd dat hij nu volledig binnen haar danste en stootte op zoek naar de gepaste noten en uithalen die bij de toonladder die ze mee opbouwde wel zou passen. Kreunen werd muziek en de ingehouden climax werd toch nog wat uitgesteld

Alle hemelen waren open nu en tijd voor een intermezzo van mekaar strelende benen en vingerwerk op een bedje van liefde. Doch weer wilden dra beide werelden zich echt weer één voelen en nu doorgaan tot beider climaxen doorheen hun lijven sidderde.  Dan het dessert nog, innig stelen, strelen , blijven strelen en door haren dwalen en kijken en kijken naar gelukkige blikken...tot haar blijk op het digitale blauwe horlogeklokje viel. the end

Heerlijk wijfje met prachtig aanvoelende lijfje

tijdens het hele vrijen wil je me precies dingen vertellen , ik probeer alleen maar heel goed te luisteren

doe al je geheime plekjes maar de groeten van de mijne

ik ga nog een erotische wees gegroet bidden voor mijn lieve vrouwke en slapen

wees gegroet Nimf,

volledig ontkleed met alleen je zedige spleetje al schalks op me lachend, laten we mekaar blijvend geneugten verschaffen, nu en in het uur van onze dood, amen.

Een vrouwe uit het noorden

Kam bij me op bezoek

Bracht haar warmte mede

Haar liefde en gewoon wat vrede

D’er hartje om samen met het mijne te delen

Ontspannend wentelen en keren

Mensje kneden onder golven van lavendel

Genieten van het leven als duiven aan zee

Praten over onze zelven en mensen nauw aan ’ t hart

Als vrienden en vrijers hebben we mekaar nooit getart

 

 

 

 

 

 

 

08:15 Gepost door Korinti in erotische poezie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: erotische poezie |  Facebook |