30-07-11

dicht bij de ziel

gastbijdragen poezie, all rights WV

 

Schelpen en steentjes

 

------------------------------------------------

 

Ik bracht je een presentje

 

Vanuit een kustoord mee

 

Het kostte me geen centje

 

Want het komt recht uit zee

 

Ik raapte ze terwijl ik stapte

 

Onder een mooie lentezon

 

En gretig zeelucht hapte

 

Vol gezonde jodion

 

Alles in dit kleine zakje

 

Werd door zeezout gaaf geboend

 

En door miljoenen waterdruppels

 

Dagelijks intens gezoend

 

100_2003.JPG

 

 

 

Verwachtingen

 

----------------------------

 

Houten huis, zwangere bomen

 

Slierten mist, werkelijk wordende dromen

 

 

 

Frisse avond, sterrenhemel

 

Knusse kussen(s), lijfgewemel

 

 

 

Sappige vruchten, warme kleuren

 

Lange nachten, diepe geuren

 

Overgave

 

------------------

 

Tussen de klanken van de radio en het getingel  van een jonge gitarist,

 

hoor ik mijn hart zingen.

 

Terwijl de afwas door mijn handen gaat, zoeken mijn ogen de voorbijzwevende wolken die langs de maan glijden.

 

En ik voel weer je vingers zoeken,ik zie je ogen strelen, ik hoor je bloed door je aders kloppen.
Ik glij mee langs de hemel…er is geen afstand tussen de sterren en mij.

 

Zo dichtbij is je adem, zo dichtbij je mond, zo dichtbij je hart.
Er is geen afstand tussen jou en mij.

 

Er is altijd nog wel een vogel of een blad aan een boom

 

om je het eeuwige en vergankelijke uit te leggen…

 

the morning after ‘the Bridges….

 

-------------------------------------------------------

 

Deinend in bad

 

Het druppen van de kraan

 

Houdt me wakker

 

Woorden van voorbije nacht

 

Seipelen binnen

 

Elke porie wil gevuld worden

 

Me warmte en vocht

 

Je hart pompt het bloed

 

Door m’n aders

 

In gedachten zie ik je zwemmen

 

Onder een volle maandag Laat me jou maan zijn

 

In donkere nachten

 

Laat me het water zijn

 

Dat je drijvende houdt

 

Laat ook mijn hart het levenssap

 

Door je lichaam stuwen                                              

 

 

 

Het bos van troost

 

-----------------------------------

 

Aardekleuren dringen door tot aan de kruinen

 

Roest en oker in bossen en tuinen

 

Wijnrode tinten aan de druivelaar

 

Het mooiste seizoen voor de wandelaar

 

De reiger streelt zacht de aura van het water

 

Een beekje, nog helder, neemt een trapje in klater

 

De zon is nog warm op sommige open plekjes

 

Maar de rijm gaat niet weg achter bomen en hekjes

 

De lucht is zuiver gezond, dus ik adem met teugen

 

Het verwarmt mijn bloed, ik ‘safe’ mijn geheugen.

 

 

 

Nootjes in de dop

 

---------------------------

 

Ik zag ze hangen, dicht bijeen.
Wij lagen zö , terwijl we naar ze keken

 

Verstopt zaten ze, onder hunmooie blaren

 

Beschermd tegen gretige wormpjes en ook voor soms

 

Te felle zon

 

 

 

Net kleine gezinnetjes waren het,

 

Van twee à drie, uitzonderlijk vier leden

 

Sommigen groen, anderen bruinrood getint

 

Zouden er bij de noten ook kleurlingen bestaan ?

 

 

 

In ieder geval, ze leefden vreedzaam naasr mekaar

 

Dat mensen daar maar eens een voorbeeld aan nemen

 

Ze woonden er graag, dat zag je aan de glans op hun blaren, ook al leefden ze van weinig :

 

Zon, water en wat liefde van hun baas

 

 

 

We zouden ze in de herfst samen opeten.

 

Daar waren we op dat ogenblik rotsvast van overtuigd

 

De buurman met de zaag besliste daar anders over

 

Zo zie je maar : op voorhand plannen is niets waard

 

 

 

Altijd is er wel iets of iemand die zich stoort aan  simpele schoonheid, of geen oog heeft voor eenvoudig, klein geluk, hopelijk gaan die mens zijn ogen nu open

 

Dan is hun sterven tenminste niet voor niets geweest

 

 

 

Ik weet dat het heel lang zal duren , notelaar

 

Eer je weer nootjes dragen kunt, maar

 

Je wortels heb je nog, dus met geduld

 

Én onze liefde ben je zo weer groot

 

                                                              

 

 

 

Zomermorgen in Rillaar

 

--------------------------------------

 

Het chalet kraakt in zijn voegen

 

En ik strek ook mijn armen uit

 

Naar de nog gesluierde contouren

 

Van een warme zomerbruid

 

 

 

Even later streelt ze met haar stralen

 

Langs de sprieten van het gras

 

De ochtenddauw verdampt genietend

 

Ze ontdoet de vijver van zijn neveljas

 

 

 

Ik zit hier gelukkig te wezen

 

Nog geen zorgen aan mijn kop

 

Straks in de mensenwereld zal't anders wezen

 

Maar ik blijf er wel bovenop

 

 

 

Met dit beeld voor ogen

 

En de herinnering van jouw aura tegen die van mij

 

Kan ik tegen slag en stoot

 

Het maakt m'n dag simpelweg blij

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Augustus 1999

 

-----------------------------

 

Zomer met al een beetje herfst.

 

Groen met nog maar een beetje bloem

 

Apppels, noten, bijna eetbaar.
Koeler water, tast- en zichtbaar

 

 

 

Eenden, verliezen hun dons

 

De mosgrond veranderd weer in een spons

 

De kip vindt het te koud om te leggen

 

Het is tijd om vaarwel te zeggen.

 

 

 

Aan een zomer van hitte en tijd,

 

Een periode van passie en spijt.

 

Van gemis, van pijn, vooral van liefde.

 

Het spijt me als ik je soms griefde.

 

 

 


Liefdesgedichten schrijven

 

---------------------------------------------

 

 

 

Liefdesdichten schrijven
Als een puber, begin mei
Op het water drijven
Samen, zij aan zij
Wandelen door bossen
Luisteren naar vogelzang
Neervlijen op zachte mossen
Een hele middag lang
Rustig keuvelen aan zee
Genieten van de zon
Heel ontspannen en tevree
Water drinken van een bron
Tot de middag slapen
Vrijen na de noen
In de herfst kastanjes rapen
Spelend vechten om een zoen
Met de ogen dicht aanvoelen
Hoe de ander naar je kijkt
Ontdekken van bergen en poelen
Een hand die door je haren strijkt
Van al deze leuke dingen
Word je helemaal niet dik of ziek
Je hart gaat er door zingen
En je wordt weer energiek
Even doorbijten moeten we dus
Vooral onze gewoontes doorbreken
Niet half en half of zo en zus
't Zal iets zijn voor weken
Ga maar fijn appelen plukken
Als beloning word je snel weer slank
Samen zal het ons wel lukken
En met behulp van groentendrank
Zuinig zijn met vet bij 't stoven
Frieten aan de kant
Haal maar terug de fietsen boven
Gezonde pic-nic in de mand
Zwemmen, dansen of trappen lopen
Iedere beweging is gezond
Naar de sauna en geen ijsjes kopen
Fruitsap geeft een frisse mond
Doen en volhouden is de boodschap
Geen bier meer in de kroeg
Beschouw dit niet als straf of grap
Er blijft nog keus genoeg
Als je klaar bent om te starten
Geef je maar een sein
We mogen onze gezondheid niet tarten
Dat doet later misschien pijn
Willen we nog van 't leven profiteren
In de jaren die ons resten
Dan zullen we ons moeten soigneren
Of we raken in de nesten
Je kent jezelf maar al te goed
Dus niet te vlug opgeven
Heb vertrouwen en heb moed
Er is nog veel om voor te leven


 

 

 

We zien ons nog zo graag

 

----------------------------------------------------

 

Wij zien ons nog graag
ik heb het zoeven nog gevoeld
t flitste van mijn ogen naar mijn maag
en t kwam mijn hart binnengewoeld

Ofwel ben ik een echt talent
of jij behoorlijk subjectief
ik word door jou met lof verwend
en ik heb dat graag , mijn lief

Het is hier stil nu op dit uur
een lange dag zit er weer op
en morgen moet ik weer vol vuur
mensen te woord staan met een frisse kop

Of ik je morgen zie weet ik nog niet
k vertrouw nu enkel op de nacht
met een uitgerust lichaam en nieuwe energie
hoop ik dat jij me dan verwacht


 

 

 

13 januari 2004

 

-----------------------------

Het verwarmde huis bedoelt het goed
het beschermt en koestert met geduld
maar de muizenissen worden alsmaar groter
en mijn hart is met pijn en vragen gevuld

over goed en kwaad, over wil of moet
over voor en tegen , over wel of niet
over verlangen en niet kunnen
... over hoe ik voel en jij het ziet

Eindelijk durf ik een deur opendoen
de frisse lucht dringt in mijn hoofd
een briesje wind streelt en masseert
maar niets in mij dat nog gelooft

Een sterke wind , ik schrok ervan
hij sleurde en trok aan mijn haren
een frisse drup viel op mijn wang
en mengde zich met zout van jaren

toen kwam de storm , ik vlucht weer terug
nog geen tornado zal jou uit mij verjagen
ik wil nog niet , ik ben van al wat nieuw is bang
en ik heb nog zoveel vragen

 

 

 

Herfstzon

 

----------------------

 

Een brok gesmolten boter hangt

 

Romig in de lucht

 

Om te warmen is ze te loom,

 

Om te schitteren te lui

 

Ze trekt zich niets aan van ‘s mensens

 

Wens naar zomer

 

Ze weet dat licht geven haar al

 

Zwaar genoeg valt

 

…Het is herfst en tijd om te rusten

 

en te dromen,

 

Om op te laden en te wachten…

 

Onder zich ziet ze de rusteloze mens

 

Spartelend om boven te blijven in de zee van kerstversieringen en nieuwjaarswensen

 

« Hoe is het mogelijk dat hij dat volhoudt » ?

 

,vraag ze zich af, terwijl ze zich dieper in de

 

nevelslierten wentelt.

 

« Waar is hij toch zo druk naar op zoek » ?

 

« Het kan niet anders ofhij is zijn levensritme kwijt », denkt ze in een laatste opflakkering.

 

…En de mens…doet nog een kunstlicht meer branden en scharrelt « onvermoeibaar »voort.

 

 

 

Indrukken

 

---------------

 

-Het zwarte van een Hongaarse nacht

 

Met een sprookjesachtige sterrenpracht

 

 

 

-Boomstammen groot, stoer en in de winter wat stijver;rond een witbesneeuwde Heverleese vijver

 

 

 

_Vergeetmij-nietjes in een hemelsblauwe kleur

 

en het heerlijke van de acacia-geur

 

 

 

-Dieprode, bolvormige pioenen

 

Omheen een watertje waar honderden dikkopjes krioelen

 

_Bloeiende  wilgekatjes vol druk gezoen

 

en pasgeboren gras, zo mals en groen

 

 

 

-Net ontloken beukeblaren, roze als een pasgeboren kind

 

en de lichtheid van een paardebloemzaadje in de wind

 

-Helder-geel van boterbloem, narcis en zilverschoon

 

en de specht zijn ritmisch kloppen tegen een holle boom

 

-Bruine eekhoorns, vinnig-lief beweegelijk

 

in een bos in rust : onzegbaar zegenrijk

 

-Paars-lila viooltjes, pinksterbloemen en jasmijn

 

en ‘t mysterie van het leven, dat er altijd weer zal zijn

 

 -het altijd weer doorwaden van de diepte van de poel om te klauteren naar de bergtop :

 

het eeuwige doel


 

Allerheiligen Alternatief

 

-------------------------------------------

 

In ‘t station gelukkig zitten wezen.

 

Op de trein reklameborden lezen

 

Niemand om voor te zorgen

 

Geen denken aan morgen

 

De dwanggedachten overwonnen in hoofd en maag

 

Voor mij alleen maar Antwerpen en boekenbeurs vandaag

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vertrouwen

 

-----------------------

 

Bevrijding in mijn hart

 

Ik heb het weer begrepen

 

Terug klaar voor een nieuwe start

 

Niet meer angstig en benepen

 

Voor hoe lang weet ik nu nog niet

 

Mijn overmoedig voelen zegt : voor altijd

 

Hetgeen ik vandaag achterliet

 

Waren spoken in de eindeloze tijd

 

 

 

 

 

 

 

 

Tussen Leuven en Tienen

 

-----------------------------------------

 

 

 

Heerlijk wiegend op de trein

 

Buiten koud, vanbinnen fijn

 

Heerlijk deinend in de tijd

 

Ik voel me weer tot leven bereid

 

 

 

 

 

 

 

Wenskaarten

 

--------------------------

 

 

 

Wenskaarten zijn rijker met eigengeschreven teksten

 

Ik hou van de Ruimte waarin je leeft

 

De rust die je mij steeds geeft

 

Ik hou van je ongebonden omgaan met de tijd

 

Het geduld waarmee je tegen onrecht strijdt

 

Ik hou van je vertrouwen in de Kracht

 

De manier waarop je met je ogen lacht

 

Ik benijd je wel eens je vrijheid

 

Het onvoorwaardelijk durven nemen van verantwoordelijkheid

 

Ik heb nog nooit zo’n bondgenoot gehad

 

‘k Ben blij dat ik je tegenkwam op mijn pad

 

‘k Zou nog zoveel willen zeggen

 

Maar niet alles is met woorden uit te leggen

 

Daarom wens ik je maar gewoon “gelukkige verjaardag”

 

Dat onze vriendschap eeuwig duren mag !

 

Ps  Er is nog brood .  DE vlierthee hangt te drogen aan de deur.  Laat dat maar hangen, dan hebben we in de winter nog bloemetjes om thee te zetten.
Je bent me lief.  Dikke kus.

 

 

 

 

 

De weg is ons geluk

 

----------------------------------
1
Tijdens een lange autorit
doorkruisen jaren mijn gedachten
van onmacht en onnoemelijke pijn
van geluk , dat me soms versmachtte

Tijden een druilerige morgen
veel te lang in bed
met ledematen die niet willen
heb ik ze aan de kant gezet

Jaren zijn wat ze zijn geweest
gedachten veranderen van lijn
Vanaf nu wil ik nog maar alleen
nu na nu aanwezig zijn
2

Niemand voelt zich zo bedrogen
dan hij die op zoek is naar steeds zon
De weg die naar geluk loopt
leidt ons menig blokje om

De natuur heeft in ons wegeltje
meni'ge waterplas geplaatst
maar heb j' ook weleens gemerkt
dat daardoor licht beter weerkaatst ?

Zag je weleens dat op een gaanpad
van kassei , marmer of mozaiek
in't licht ook warme kleuren stralen
of blijf je dom ...of liever ziek ? 

 

 

 

Liefste lief

 

---------------------

 

Wij zien ons nog graag
ik heb het zoeven nog gevoeld
t flitste van mijn ogen naar mijn maag
en t kwam mijn hart binnengewoeld

Ofwel ben ik een echt talent
of jij behoorlijk subjectief
ik word door jou met lof verwend
en ik heb dat graag , mijn lief

Het is hier stil nu op dit uur
een lange dag zit er weer op
en morgen moet ik weer vol vuur
mensen te woord staan met een frisse kop

Of ik je morgen zie weet ik nog niet
k vertrouw nu enkel op de nacht
met een uitgerust lichaam en nieuwe energie
hoop ik dat jij me dan verwacht

 

 

 

kleine vertederingen om onrust te zalven

 

--------------------------------------------------------------

 

Een hommel op een laat lavendelbloempje
een kleine poes streelt langs mijn been
haar kattemoe geeft haar een zoentje
de hommel zoemt tevreden heen

De zon streelt zacht doorheen de bomen
een kinderlach vult heel de straat
van ver hoor ik de ijsman komen
het kindervolkje wacht paraat

Ik zit er wat verloren bij te kijken
de herfst houdt zich nog even in
mijn hand wil die van jou bereiken
maar krijgt vandaag nog niet haar zin

 Om te hebben moet je zijn

 

----------------------------------------

 

Om te HEBBEN moet je ZIJN...
in wijsheid groot , in bezitsdrang klein
Als je niets verwacht en je leeft bescheiden
vind je altijd iets om j'over te verblijden
Straal je rust en tevredenheid uit
dan krijg je gemakkelijker een vriendelijk geluid
Hebben heeft niets met geld of macht vandoen
maar met openheid en goed fatsoen
Zijn is een manier om in het leven te staan
van aandacht en aanwezigheid bij elke stap die je moet gaan
Dus koester en geniet van elk gekregen klein geluk
grote dromen zijn kwetsbaar en vallen zo vlug stuk
Neem de tijd en kreeer ruimte om je te verwonderen
het leven is te boeiend om je af te zonderen
 

 

 

 

voorspel in januari

 

----------------------------------
In de eerste maand van't jaar
heerst rust en stilte in het bos ,
toch tovert d'eerste zonnestraal
op stam en tak een eerste blos

De zon draagt haar winters-oranje kleedje
met een zachtgele lenteglans
en oefent dartel springend
een mooie verleidingsdans

Haar sensueel en plagend likken
aan de schijnbaar dode bomen
doet denken aan verliefd spelen
en helpt de sappen stromen

Oefening baart kunst
zonder twijfel , ook in de natuur
binnenkort staat "boom" tot aan zijn twijgjes
voor haar in vlam en vuur
 

 

 

 

Nazomerse dag aan zee

 

---------------------------------------------------
Op een terrasje in de Panne
zit een vrouwtje klein en freel
oud in jaren , maar nog pienter
in een jurk van blauw en geel

in haar ogen staan nog lichtjes ,
om haar mondhoek speelt een lach
en aan haar voeten ligt een hondje
verschiet je niet ...zijn naam is 'blaf'

Aan de and're kant van 't terrasje
ook een vrouwtje , koud en kil
nog niet zo oud van dagen
maar met uitstraling 'nihil'

Haar ogen op halfzeven
en haar mond bitter en wrang
ze vindt blijkbaar haar leven
vervelend , saai en veel te lang

De eerste drinkt een theetje
van een heerlijk ruikend kruid
de tweede houdt van whisky
en duwt haar sigaretje uit

Ze hebben beiden zeker een rijk leven gehad
met tegenslag en vreugde zoals iedereen
maar d'een geniet en koestert
d'ander beklaagt zich steen en been

 

Herinnering aan toen

 

--------------------------------------
Tot nu kon ik niet verwoorden
Hoe mooi jou sterven was
De levenskracht die toen vrijkwam
Hoe jij onze pijn genas
Je klampte nog heel even vast
aan de vloed van vrijgekomen energie
maar loste weer en vol overgave
gaf je hem aan ons drie
De traan die daarbij vrijkwam
staat in ons hart gegrift
Als wij ten prooi zijn aan depressie
is zij het die ons boven lift
---------------------------------------------------------------------------------------

Wie ik ben

 

-----------------
Ik ben een kast met vele schuiven :
Voor wie me dochter noemt ben ik een intelligente , gezonde , wijze vrouw .
Hun garantie voor een onbezorgde oude dag , hun liefdeskind , hun trots , hun troost .
Voor mijn echtgenoot ben ik wispelturig , eigenwijs , iemand die alles beter weet , die zijn eigen wetten maakt en leeft .
Voor mijn kinderen ben ik vergevingsgezind , begrijpend , tolerant , geduldig , attent . Een voor alles een oplossing zoekende moeder , hun associatie met gezelligheid en warmte , hun thuis .
Voor mijn lief ben ik de verpersoonlijking van een schuldgevoel , dikwijls te kwetsbaar , soms te gevoelig , romantisch , warm , lief , zijn pijn en zijn geluk , zijn maatje op reis , zijn geborgenheid en zijn eenzaamheid .
Voor mijn omgeving ben ik vriendelijk , soms mysterieus ,begripvol maar afstand bewarend , soms verlegen ,soms vlotte prater .
Voor mijn vrienden ben ik betrouwbaar , wijs , zelfstandig , respectvol , verantwoordelijk , sterk , vrijgevochten , royaal .
En hoe zie ik mezelf ? Steeds zoekend naar een evenwicht tussen hart en verstand , dikwijls verdwalend tussen plicht en verlangen , geinteresseerd in mensen , nieuwsgierig naar het ongewone , vergevingsgezind , koesteraar van het kleine geluk , een kruising tussen een verliefde puber en een wijze vrouw met een drang om te globetrotten .


 

Het deel weerspiegelt het geheel

 

--------------------------------------------------
Aangezichten op een houten deur
vertegenwoordigen het wezen van de boom;
mensen haalden hem met veel gesleur
en verkapten zijn statige droom

''Was je familienaam van belang
in't geheel van 't grote bos ?
Werd je uitverkoren of geselecteerd,
of hakte men er maar op los ?''

Je kijkt me aan als wil je zeggen :
''een mens is een wezen zonder fatsoen,
om de drang naar geld te stoppen
heeft hij nochtans bos-rust vandoen !''

 

 

 

Korte of lange armen

 

----------------------------------
Ondanks de beperktheid van ons tijdelijke zijn
hebben we de mogelijkheid om aan dit korte leven
minstens één dimensie meer te geven ,
maar dan doen we heilige huisjes pijn

't Gaat nooit op een pijnloze manier
de kans wordt echter zeer weinig benut ,
elke dag zet de mensheid zich voor schut
en gedraagt zich als een kuddedier

Hadden we de armen van d'eeuwigheid
en zaten we minder in onze kleinheid gevangen
dan durfden we onze onwetendheid vervangen
en vonden we kracht in zinvolle strijd

Maar de armen van ons tijd'lijk leven
houden uitdagingen en initiatieven tegen
die de grijsheid uit kan vegen
en zin en kleur aan ons bestaan kan geven

Angst houdt ons in bekende kringen
onzekerheid in de routineuze alledaagsheid
van meeloperij en vermeende veiligheid
en als beloning krijgen we uitkeringen

Wij worden ziek als we de drang
naar 't weten niet durven volgen
onuitgesproken woorden maken ons verbolgen
en doemen ons te eindigen in bitt're zwanenzang


 

L.A.T.

 

-----------
Ik zit hier droog en warm
Jij ginder nat en koud
Ik stook meestal met olie
Jij verbrandt liever hout

Ik wandel meestal in de winter
Jij fietst 's zomers heel graag
Ik sukkel met mijn bloeddruk
Jij hebt iets aan je maag

Ik mis je in de ochtend
Jij haat de avonden alleen
Ik droom van mooi momenten
Jij beleeft er liever één
November waait door alle straten
blaren vallen neer in groot getal,
ik ga de lange avond haten
die me eenzaam maken zal

Niemand heeft me nodig
iedereen is bezig iets te doen ,
gesprekken lijken saai en overbodig
liever had ik nu een zoen

één die me kon helpen voelen
dat het leven zin heeft en mooi kan zijn...
ik ben het even kwijt , wil ik bedoelen
vandaag is er één van droeve pijn

Mooie kleuren op het kerkhof ...
er staan rode rozen op je graf
ben je nu al weergekeerd tot stof ?...
soms vind ik je beter af

Ik moet hier maar verder wroeten
door die moeilijke stucturen
en voor iedere gemaakte keuze boeten...
kan jij niet even helpen sturen?


Het verwarmde huis bedoelt het goed
het beschermt en koestert met geduld
maar de muizenissen worden alsmaar groter
en mijn hart is met pijn en vragen gevuld

over goed en kwaad, over wil of moet
over voor en tegen , over wel of niet
over verlangen en niet kunnen
... over hoe ik voel en jij het ziet

Eindelijk durf ik een deur opendoen
de frisse lucht dringt in mijn hoofd
een briesje wind streelt en masseert
maar niets in mij dat nog gelooft

Een sterke wind , ik schrok ervan
hij sleurde en trok aan mijn haren
een frisse drup viel op mijn wang
en mengde zich met zout van jaren

toen kwam de storm , ik vlucht weer terug
nog geen tornado zal jou uit mij verjagen
ik wil nog niet , ik ben van al wat nieuw is bang
en ik heb nog zoveel vragen

 

November

 

--------------------

 

November waait door alle straten
blaren vallen neer in groot getal,
ik ga de lange avond haten
die me eenzaam maken zal

Niemand heeft me nodig
iedereen is bezig iets te doen ,
gesprekken lijken saai en overbodig
liever had ik nu een zoen

één die me kon helpen voelen
dat het leven zin heeft en mooi kan zijn...
ik ben het even kwijt , wil ik bedoelen
vandaag is er één van droeve pijn

Mooie kleuren op het kerkhof ...
er staan rode rozen op je graf
ben je nu al weergekeerd tot stof ?...
soms vind ik je beter af

Ik moet hier maar verder wroeten
door die moeilijke stucturen
en voor iedere gemaakte keuze boeten...
kan jij niet even helpen sturen?

 

 

 

 

 

                                                                                  

 

...'t is bijna lente...

 

--------------------------

 

Als ik de Japanse kerselaar

 

voor je deur zie staan

 

zo mooi in bloei

 

Als ik de bonte specht ontwaar

 

en kijk naar

 

't tortelduif-gestoei

 

Dan kijk ik naar wat jij steeds zag,

 

vanuit je zetel, toen je op je ziekbed lag

 

Alleen of samen, steeds genietend

 

van het grote wonder der natuur

 

En steeds was ied'reen welkom

 

voor een tas of voor een glas,

 

je maakte tijd op elk uur

 

Op de achtergrond een liedje

 

een kwinkslag of een mop

 

We hadden niet veel nodig...

 

Maar ons geluk, het raakte op.

 

We zullen nooit vergeten hoe helder

 

dat de maan toen scheen,

 

de nacht dat je uit je huis,

 

onze straat, ons dorp,

 

onze wereld verdween.

 

 

 

...'t is bijna lente...

 

 

 Emma en Agaatje 

 

------------------------                                              

 

De trein van zondag na de noen

 

Stopt aan een doordeweeks perron

 

Daar staan ze met een glimlach

 

In de mooie najaarszon

 

 

 

Om hun oud doorleefd gezicht

 

plakken krullend-grijze haren

 

en aan hun velletje te zien

 

tellen ze elk negentig jaren

 

 

 

Emma draagt een bril met zwaar montuur

 

Die helemaal niet bij haar past

 

Misschien kreeg z'hem op de rommelmarkt

 

voor een prikje vast !?

 

 

 

Agaatje's rimpeltjes zijn niet te tellen

 

Ze koestert zorgzaam en teder

 

Een oud plakkerig 'sacochke'

 

Indertijd was 't van wit leder

 

 

 

Ze kijken naar de jonge mensen

 

en hebben heel wat te vertellen

 

Voor hen heeft mode geen belang

 

Zeker geen gsm's die bellen.

 

 

 

Genietend van mekaars gezeldschap

 

houden ze nauwlettend in de gaten

 

Of hun bestemming nadert

 

Om op tijd van de trein te raken

 

 

 

Daar staan ze weer op het perron

 

in hun groezelige kleren

 

Emma reikt Agaatje een arm en samen gaan ze

 

de blikken op een terras trotseren

 

 

 

14/09/03

 

 

 

TIJD

 

--------

 

Eb en vloed tussen ervaring verwerken en ervaring opdoen

 

lijf insmeren...tijd ontberen

 

druiven eten...tijd vergeten

 

woorden vinden...tijd verslinden

 

mensen kijken...tijd verstrijken

 

zonnebruinen...tijd verzuimen

 

wind trotseren...tijd boetseren

 

rust opzoeken...tijd opdoeken

 

slaperig wiegen...tijd gaat vliegen

 

..................................

 

huiswaarts keren...tijd om te leren

 

 

 

Ontwaken is geboorte aanschouwen 18/09/03

 

------------------------------------------------

 

Bij ' t openen van de gordijnen

 

zag  ik een klein geel bloempje staan

 

't Was deze nacht geboren

 

aan mijn zeezicht-vensterraam.

 

 

 

De drang om d'ervaring van te leven

 

en het leren sterven op te doen

 

zit in ieder tijd'lijk wezen

 

is voor evolutie zeer vandoen

 

 

 

Cellen komen en verdwijnen

 

onvermoeibaar vormen zij en kneden

 

totdat wij hun taal verstaan

 

en enkel nog beschouwen in het heden

 

 

 

Menopauze of wijsheid ?

 

-------------------------------------

 

Soms wil ik een jong meisje zijn

 

dat onvermoeibaar likt en kust

 

Soms denk ik enkel aan de  pijn

 

wil ik genieten van de rust

 

 

 

Nu = omhelzing van toen en straks

 

Ik heb mijn Peloponnesos-kettingske

 

en mijn Guiness-bic uit Ierland meegebracht,

 

dat moet volstaan om te genieten

 

van deze mooie zeezicht-pracht

 

 

 

Het medaillon doet me nog denken

 

aan een kleurrijke, fijne reis

 

ik draag ze altijd op m'n hart

 

dat behoed me van het grijs

 

 

 

De bic die kan de weg beschrijven

 

van alles wat ik denk en voel

 

net als toen we links moesten rijden

 

om te komen aan ons doel

 

 

 

Geluk

 

Een galop op het strand ?

 

Garnalen in een mand ?

 

Meestal is 't genoeg om nodig

 

te onderscheiden van overbodig

 

 

 

Elke dag een ander liefdesspel

 

Als een minnaar zijn geliefde benadert

 

is hij meestal creatief

 

Soms is hij stoer en passioneel,

 

ofwel is hij ontzettend lief

 

 

 

Misschien leerde hij het van de zee

 

Die speelt ook elke dag een spel

 

soms likt ze traag en plagend

 

aan het strand, je kent dat wel

 

 

 

Toch heb ik ook al meegemaakt

 

dat z'elke golf twee maal omwoelt

 

dan beukt ze op het strandzand in

 

tot haar driften zijn bekoeld

 

 

 

Eindelijk rust

 

In een piepklein westers land

 

aan een godvergeten stukje strand

 

mediteer ik met de golfslag mee

 

van een zalig-rust'ge zee

 

 

 

Aan de horizon een bootje

 

van hieruit een botervlootje

 

dichterbij een wandelaar

 

zeebries spelend in zijn haar

 

 

 

Alles glimlacht diep  tevreden

 

naar de zon-van-hier-beneden

 

De kalender kondigt najaar aan

 

maar de zomer blijft doorgaan

 

 

 

Beweging met geluid

 

Van wandelaars en zwemmers

 

kijken we hier niet op

 

wel van 't lawaai van helicopters

 

vlak boven onze kop

 

 

 

Paardrijders en fietsers

 

wijn we hier gewoon

 

maar het lawaai van waterscooters

 

is voor ons té veel vertoon

 

 

 

Zonnekloppers, ijsjeslikkers, krijsende meeuwen

 

is aan zee normaal te noemen

 

maar mannen met metaaldetectors

 

horen we liever toch niet zoemen

 

 

 

Moterbootjes, visserssloepen

 

'k hoor nog liever dat geluid

 

dan 't gekwebbel en gezever

 

van een groepje ijdeltuit

 

 

 

Strandpark

 

'k Heb voor een tijd een nieuwe thuis

 

Hier woon ik in een heel klein huis

 

Mijn buurman's haar heeft een carré

 

ook hij koos voor een weekje zee.

 

 

 

De buur is van Hollandse komaf

 

en weet je wat ik vind zo straf ?

 

Hij heeft zijn poes die 'Mops' heet mee

 

Wat moet zo'n beest nu aan de zee ?

 

 

 

Mops heeft van vakantie een eigen idee

 

ze wandelt snorrend en tevree

 

ieder huisje binnen en liefst niet terug buiten

 

dus iedereen moet hier z'n deurtje sluiten

 

 

 

Bovendien loopt z'ook al eens verloren

 

Dan volgt baasje haar kattesporen

 

Maar gisteravond liep het even mis

 

'k Denk dat ze op eigen kracht naar huis toe is.

 

15/09/03

 

 

 

Seizoenswissel

 

De maan is er van op haar rug gevallen

 

Amper drie dagen geleden

 

hoorde ze de zon vertellen

 

dat sommige mensen haar stralen meden

 

 

 

Op de voorlaatste zomerdag

 

had ze er nog eens 30° uitgeperst

 

en buiten enkele uitzonderigen

 

vond iedereen dat best

 

 

 

Heerlijk was dat natuurlijk,

 

maar vandaag was 't andere koek...

 

op 't onverwacht kwam koning 'winter'

 

deze morgen-vroeg al op bezoek

 

 

 

Hij liet meteen van zich spreken

 

en vroor enkele auto-ruiten dicht

 

bijgevolg was 't al serieus rillen

 

in het prille ochtendlicht

 

 

 

De zon heeft ondertussen

 

haar plaats terug ingenomen

 

en tovert mooie herfstkleuren

 

op de tot rust komende bomen

 

 

 

Menu

 

Chablis met zuiderse vruchtjes

 

Seldersalade op een kleurrijk bedje

 

Kevelsoep met rondingen

 

Zonnevis in romige courgettereepjes

 

omkranst door gladde piepertjes

 

Bananentarteletje van verbondenheid

 

    dit eetmaal wordt U aangeboden

 

    ter gelegenheid van ons afscheid

 

    van de zomer van 2003

 

 

 

Uitstapje

 

Een landelijk perron

 

een bankje in de zon

 

een man die vrolijk lacht

 

een vrouw die blij verwacht

 

een vlucht duiven in de lucht

 

een trein die stoppend zucht

 

een boek onder de arm

 

een zetel knus en warm

 

een rustig landschap door het raam

 

een kaartjesknipper komt eraan

 

een eenzame mens die de rust omarmt

 

een innerljke stem  die haar verwarmt

 

een hart dat aarzelend geniet

 

een vrijheid gestalkt door verdriet

 

 

 

Onderweg

 

Overstappen in de grauwe stad

 

Internationaaal gezeldschap kwebbelt wat

 

Het koffietje in Sam's café

 

houdt me wakker tot aan zee

 

Wolken stapelen zich op

 

maar de zon blijft aan de top

 

Ik observeer een klein gezichtje,

 

schrijf nog een zoet-zuur gedichtje,

 

lees in een wijs-uitziend boek

 

en cocoon me zalig in een hoek

 

Een mollige dame eet suikergebak,

 

ik knabbel een appel om mij gemak

 

Met het motto : eerst wat verbranden en dan eten

 

ben ik uiteindelijk gestart met diëeten

 

De meeste mensen zijn sluimerend in zichzelf beland

 

Hoopvol richt ik mijn zinnen op het strand

 

Straks stap ik zonder tegenslag

 

een paar uur op en af

 

langs de zoute waterplas

 

'k Wou dat jij nu bij me was

 

om deze rust te delen

 

en een liefdesspel te spelen

 

 

 

hernnering aan toen

 

Tot nu kon ik niet verwoorden

 

Hoe mooi jou sterven was

 

De levenskracht die toen vrijkwam

 

Hoe jij onze pijn genas

 

Je klampte nog heel even vast

 

aan de vloed van vrijgekomen energie

 

maar loste weer en vol overgave

 

gaf je hem aan ons drie

 

De traan die daarbij vrijkwam

 

staat in onshart gegrift

 

Als wij ten prooi zijn aan depressie

 

is het zij die ons boven lift

 

 

 

wie ik ben

 

Ik ben een kast met vele schuiven :

 

Voor wie me dochter noemt ben ik een intelligente, gezonde, wijze vrouw.

 

Hun garantie voor een onbezorgde oude dag, hun liefdeskind, hun trots, hun trroost.

 

Voor mijn echtgenoot ben ik wispelturig, eigenwijs,iemand  die alles beter weet, die haar eigen wetten maakt en leeft.

 

Voor mijn kinderen benik vergevingsgezind, begrijpend, tolerant, geduldig,attent.  Een voor alles een oplossing zoekende moeder, hun associatie met gezelligheid enwarmte, hun thuis.

 

Voor mijn lief ben ik de verpersoonlijking van een schuldgevoel, dikwijls te kwetsbaar, soms te gevoelig, romantisch, warm, lief, zijn pijn en zijn geluk, zijn maatje op reis, zijn geborgenheid en zijn eenzaamheid.

 

Voor mijn omgeving ven ik vriendelijk; soms mysterieus, begripvol maar afstand bewarend, soms verlegen,soms vlotte prater.

 

Voor mijn vrienden ben ik betrouwbaar, wijs, zelfstandig, respectvol, verantwoordelijk, sterk, vrijgevochten, royaal.

 

En hoe zie ik mezelf ?  Steeds zoekend naar een evenwicht tussen hart en verstand, dikwijls verdwalend tussen plicht en verlangen, geïnteresserd in mensen, nieuwsgierig naar het ongewone, vergevingsgezind, koesteraar van het kleine geluk, een kruising tussen een verliefde puber en een wijze vrouw met een drang om te blobetrotten.

 

 

 

verschil

 

een ontmoeting beleven

 

een bezoek verdragen

 

je vertrouwen geven

 

over prullen zagen

 

aan tevredenheid weven

 

om misselijkheid vragen

 

óf verantwoordelijk leven

 

óf een heel leven klagen

 

 

 

thuis reizen

 

Thuis blijven of vertrekken

 

Heel ver vliegen of naar zee

 

Voor een dag of voor een jaar

 

Neem vooral 'thuis' niet teveel mee

 

Thuis vertoeven of weg zijn

 

Heeft aanwezeigheid gemeen
Als je van beiden kan genieten

 

Reis j'over de locatie heen

 

 

 

het leven aanraken

 

Een leven, een jaar, een dag, een avond,

 

een uur, een sekonde, ...een flits

 

Een leven, een strijd, een discussie, een gesprek,

 

een zin, een woord...een oogopslag

 

Een leven, een reis, een trip, een bezoek,

 

een afspraak,een ontmoeting...een elkaar kruisen

 

Het leven een aanraking tussen een moment en een blik

      http://uitzonderlijkmooiegedichten.skynetblogs.be/

  

17:44 Gepost door Korinti in gastauteurs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

18-06-11

Alles liefde of een weg er naar.

IMG_1321.JPGalles is liefde

of een weg

er naar toe.

niet alleen de hemel, maar ook de aarde, komend uit licht en liefde, vorm krijgend en vorm zoekend

 

 

 

After AB

 

Gekozen voor het moeilijkste. Een huis met niet alleen een vrouw, de man in startblokken, maar nog niet weg op enkele maanden na; terwijl die van Abie haar man bij gelegenheid nog wat geld toestak de zeldzame keren dat hij voor de kinderen en het geld kwam; of wie weet voor wat er in mensenzielen nog roert. Aan de ene kant zij die na 16 jaar ging scheiden, iets waar ik nooit op die manier had op aangedrongen en zij die trok en trok en trok alsof haar overleven er van af hing en aan de andere kant het uitzicht op geen inmenging meer van het vorige leven van een vrouw én bovendien ook een literaire muze, maar op een andere manier. ' Lijkt wel of eenieder aan een verleden vastligt, nogal logisch, maar meer dan goed voor hem of haar. Je hebt mensen die witzwart oordelen over het gedrag van anderen en alleszzins qua zeden zich op hun kuisheid of monogamie beroemen...het zij zo, eenieder zijn aard, maar bij anderen moeten de geschiedenissen wel anders lopen om bepaalde onvolkomenheden laten uit te werken via mensen met innerlijk niet dezelfde aard als zichzelf of juist andersom.

 

Als je aan een ander man toebent omwille van echt te veel weet dan dat je ook voor hem kiezen moet, of je blijft je onderwerpen aan de gewoonten van vroeger, de zorgen inbegrepen; sommigen zeggen dat levenslange trouw aan één partner, dat dat niet anders kan; maar trouw, niet zo zeer in de sexuele betekenis, werd vaak al door de generaties heen geschonden en zoekt zich een weg naar rechtzetting, ...en als deze op de weg komt en wordt afgewezen, valt vaak het doek over een leven of meer dan één.

 

Zich onderwerpen aan de gewoonten, volgend op de beloften van vroeger, kan vaak veel zorgelozer zijn; als het verlangen naar echte inzichten niet alleen een voortdurend willen vluchten via een andere of een ander is. Er 'vervuld' van raken en door omstandigheden van diegene die niet kiest toe geboden worden van ook het deel 'bio' los te laten. De man-vrouw relatie gaat voor een stuk over het alleen 'mijn vrucht' dragen...en dat heeft welbepaalde redenen. Een vrouw, mag ook niet onder dwang afstand doen van gezond leven dat een opdracht voor anderen en zichzelf had kunnen zijn, die hen en zichzelf veel had kunnen bijbrengen...maar het leven gaat dan toch voort en wees gerust, het zal andere wegen zoeken, al zullen dat niet altijd de makkelijkste zijn. d

 

Iemand vertelde over je moeder Abie, open voor meerdere charmeerenden tot ze door een patriarch met een poetische kant werd ingepalmd omdat jij moest komen. Je deugzame moeder werd ze een beetje fri-o quand -même...vandaar dat jij de zuidelijke kant van de mens in het zuiden zocht en we mekaar gewoon paseerden.

 

De echte redenen voor dit epos, zijn intercontinentaal, zowel filosofisch als diepmenselijk en uiteindelijk economisch en politiek opdat weer uiteindelijk het diepmenselijke in de mens zou overwinnen.

 

Waarnaar en wie ik ook zocht midden al deze onafgewerkte en al of niet vergroeide geschiedenissen; zeker toen het karma van het eigenlijke leven zelf in het voordeel van een vrouw van mijn keuze in mijn huis begon te spelen...altijd op de achtergrond volgde ik de gevolgen van al wat voorafgaandelijk werd gezaaid op; tot in de jongste generaties...al waar de onze en de vorige generatie niet aan uit kon, kregen de jongeren op hun bord en vaak worstelden ze zich door moeilijke situaties, waarvan ze toch sterker werden. Het waren na Abie wel een paar fijne jaren Living Apart Together; maar op de duur toch buitengewenst omwille van verwikkelingen in het leven van anderen, die zij te dragen had en ze bezweek er onder, geloofde uiteindelijk ook niet meer in de taal van de natuur en de zie als genezer, eerder in die van de artificiële chemie die veel lamlegt in lichaam en ziel. En maar geen goeie raad willen aanvaarden. Na zoveel jaren passie en kunst en humor en diepgaande dialogen en opoffering en geduld; was het een jaar lang een hele dobber om weer gewoon zoals het de eerste paar jaren was, platonisch met mekaar om te gaan.

 

Het gemis aan lichaam doet eenzaam zijn...en dan duiken er weer nieuwe lijnen op die het belang van de vorige lijnen benadrukken bij wijlen. Je hoort ze ook in je omgeving, de verhalen van de mensen die zich laten verleiden tot de liefde in al haar vormen, vaak met exotisch of jongere of net oudere tinten...en hoe moeilijk ze passen op de potjes naarmate ze niet echt willen kiezen voor mekaar, maar vrijblijvend naast mekaar willen bestaan in een overdreven feministische of niet genoeg mannelijke reflex...men wil breed zijn voor mekaar; maar heeft de eigen angsten nog niet overwonnen of men is terecht of niet onzeker over het doorhakken van knopen tussen mensen. Vaak neemt men ook heel even iemand van vroeger als troost, of zet men iemand in de wacht-toestand voor als het met anderen fout moest lopen, maar zo'n dingen veraden zich in veel.

 

Al had ik de eer en het genoegen de talenten in velen te zien en ze aan te wakkeren, vaak zag ik ook dat het emotionele leven van mensen, indien te ingewikkeld en zwaar geworden; deze talenten in de weg stond...ik wens ze dan ook een simpelder vorm van relationeel omgaan met mensen, om meer te weten wat ze nu wel zouden willen en doen...en dat ze veelal met mensen met minder en minder negativiteit zouden worden geconfronteerd.

 

Mezelf iets toewensen, een vrouw die haar gevoelens op nul kan zetten en alleen voldoening aan het lichamelijke kan hebben, hoeft niet voor mij...er mag nog veel humor en er moge nog een aantal raakvlakken in het dialogeren bij zijn. Wordt het reizen of me anders ergens vestigen of het simpele huisgeluk... we zullen wel zien waarvoor we dag na dag kiezen...sommige dagen ben ik al tevreden met het kijken naar de hemel en het zien van de variaties in licht.

 

Slippers

 

Hij kocht slippers.

 

Wist nog niet voor wie.

 

Lang stonden ze in een doos.

 

Te wachten op lieve vrouw in huis.

 

Geen die wordt gauw boos.

 

Iemand in zijn leven passeerde.

 

Dat wist hij toen nog niet.

 

't Leek wel eeuwige vriendschap te worden.

 

Eén en al verhaal en kort bij de natuur.

 

En soms dat hele wijze.

 

Zie ze nog staan bij het werk in 't hout.

 

Of overschouwend de kruidentuin.

 

Ze schreef wel eens hele wijze zinnen.

 

Zag het heel erg zitten iets met minnen te beginnen.

 

Al zijn er die dingen, waar je mekaar minder in kan 'vinnen'.

 

Je kan 't zware in iemands leven niet omtoveren.

 

Zeker als de nieuwe zielevriendin teveel in iets wegvluchten wil.

 

Het weer niet aandurven wil, gewoon met twee.

 

Om ons met verhevener zaken bezig te houden.

 

Maar wat gebeurde, het uiteengaan van wegen,

 

was in dit geval al verheven genoeg;

 

al wat gebeurt wil immers leren...

 

ofwel sta je te kort bij 'niets heeft zin'...

 

ofwel te kort bij alles heeft zin en is nieuw begin

 

Ze was meer voor 'weg', dan voor kort bij mekaar.

 

Meer voor ongebonden, dan alleen maar daar.

 

Kon het geluk niet vooral in één mens vinden.

 

Zeker als die je bij 't minne zogoed kende.

 

Had altijd plannen voor verder weg, maar alleen.

 

De man van de slippers was dus weer veel alleen,

 

zoniet in een soort sensueel-sex vrij samen zijn geheeld.

 

Nee meisje, geen rivalen; gevolg van je eigen projekties.

 

Het slipper-idee dus, nee ze kon het niet verdragen...

 

en ze is dan ook niet meer komen opdagen.

18:32 Gepost door Korinti in beeld met woorden, gastauteurs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-02-11

dichter te gast

http://www.youtube.com/watch?v=hsutJvO8pp8

het hoeft niet zo te zijn Herman, maar men kan er in komen indien men over de nodige dosis inlevingsvermogen beschikt--kort en krachtig estisch verwoord, dat wel, rust nog maar wat verder in het atoom-athome van je innerlijke vrede zeker


http://www.youtube.com/watch?v=hsutJvO8pp8

 

11:50 Gepost door Korinti in gastauteurs | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |